گنج ادب

هان می بـرد از هــــوش , همه آدم را
قـــد قامت هر نــماز , سرشار دعاست

علی شفیعی - اصفهان ٨/ ۱۰/ ۱٣٨٧

غم مخور جانا جهان را جان جانان می رسد
قبــله ی مستضعـــفان اهل ایـــمان می رسد
گــر بـُــوَد یـک روز باقی از همه , عمر جهـان
مصلح کل , منجی دین , نور یزدان می رسد
علی شفیعی - اصفهان ٢۶/ ٨/ ۱٣٨٧

به قد قامت رسیدم قد کشیدم
خــــدا را میهـــمان خانه دیدم

شده گاه نمــــاز از جای برخیز
عجب حالی ز دنیـا می رهیدم

علی شفیعی - اصفهان ٣/ ۱۰/ ۱٣٨٧

          
🌹  سلطان عشق🌹

السلام ای مرشد و  سلطان عشق
ای امام هشتمین ای جان عشق

از ره  دور آمدم دستم  بگیر
ای به رافت , مهر بی پایان عشق

تو رئوفی , مهربانی , مشفقی
جان ودل را شعله ی  تابان عشق

من پناه آورده ام بر کوی تو
بی سر وسامانم ای  سامان عشق

بی پناهم , بی کسم , آزرده ام
بچه آهویم بده فرمان عشق

با امیدی من دخیلت بسته ام
تا محک باشد مرا میزان عشق

ای شفیعی دل قوی دار و بدان
بر تو بارد رحمت و باران عشق
 
علی شفیعی- مشهد مقدس

۱٣٩۶ / ۴/ ٧

تا تو رفتی از بـــرم بازار گــرمی می کند غم
می زند آتش به جانم دل به دریا می زند غم

افـــکَنَد چون آسمان خیمـــه به دنـــیــای وجودم
داغی وافسوس وآهی وبر دل و جان می نهد غم

شب شده هر روزم از تنهایی و بی غمگساری
شهروند ناله ام , برشهــر تنـها می بـَــرَد غـــم

او که همـــزاد من است و مونسم از عــالم ذَر
خود نمایی می کند پیدا و پنهان می شود غمِ

ای شفیعی درد و غم آمیخته با سرنوشت است
دردمندی را غنیمت دان چو هورا می کشد غم

علی شفیعی - اصفهان ۱۴/ ۵/ ۱٣٩۶

🍃🌻🍃🌻🍃🌻

گنجه, آن دوره ی بی مثال تابانت کو
آن همـه عشق و امـید روزگارانت کو

بیـشه ها, دار و درختـان بلـند و زیـبا
آشیـــان طبـــقاتیّ کـــلاغــــانت کــو

چشمه ساران گــوارا و زلال و پر آب
آن همه رشته قـنات و کشتزارانت کو

شادی و شور و شعف درهمه ی شاگردان
صــف تعـــطیلی خــانه , از دبستانت کو

علی شفیعی- اصفهان ۱٧/ ۵/ ۱٣٩۶

🍃🌷🍃
💓 سپهر انتظار 💓

ای که تابـیدی به بام جــان ما
خانه ی دل را ربودی بی صدا

می کشم پر بر سپهر انتظار
تا بجویم کهکشان وصل یار

با امــید و آرزو و عشق و مهـر
می زنم بر موج اقیانوس هـجر

چون کویرم تشنه کام و بیقرار
کی شوم سیراب از دیدار یــار ؟

ای خدا آگـــه تـویی از حــال مـا
هم به قیل وقال و هم بر فال ما

پس تو را می خوانمت هرصبح وشام
بـــا نیـــاز و راز و بـــا ذکـــر و سـلام

می کشم فریاد عجــز و بی کسی
زان که شاید تو به فریـادم رسی

بــر دل ریشم گــذاری مرهمی
از شب چشم انتظاری وارهی

علی شفیعی ۱ /٩ / ۱٣٧٩