باسمه تعالی

ای مادر عزیز که جانم فدای تو      قربان مهربانی و لطف و صفای تو

مهرت برون نمی‌رود از سینه‌ام که هست      این خانه خانه‌ی تو این دل سرای تو

مادر زیباترین واژه‌ای است که تاکنون آموخته‌ام و قشنگ‌ترین کلمه‌ای است که بارها آن‌را در صفحه‌ی دل و جانم نوشته‌ام و پر معناترین لغتی است که برای یافتن معانی آن بسیار تحقیق و پژوهش نموده‌ام.

آری بنا به فرمایش پیامبر اعظم صلی ا... علیه و آله «بهشت زیر پای مادران است» و شاید یکی از معانی این کلام نورانی این باشد که بهشت با تمام زیبایی، دلارایی و دلکشی و با همه‌ی نعمت‌ها و ویژگی‌های بی‌نظیرش تنها به اندازه‌ی زیر پای مادر بودن ارزشمند است و شاید معنی دیگرش این باشد که بهشت برای مادران و فقط برای مادران آفریده شده است تا آن همه زیبایی و نعمت‌های فراوان بهره‌مند شوند. خداوند برای سپاس و تشکر از مادر و زحمات طاقت‌فرسا و جان‌کاهش بهشت برین را آفریده است.

ای مادر عزیز، ای مظهر جمال و رحمت خدا، ای سراسر مهربانی و ای سرچشمه‌ی محبت تو را می‌ستایم، ارج می‌نهم و بزرگت می‌شمارم و راه بهشت و رضای خدا را در رضایت و خشنودی تو می‌جوییم و از آزار تو می‌پرهیزم و از خشم تو که خشم خداوند است اجتناب می‌کنم.

ای خورشید درخشان و تابناک زندگی‌ام دستان پر مهرت را می‌بوسم و خاک پایت را که بوی بهشت می‌دهد سرمه و توتیای چشمم می‌کنم و با فروتنی از تو تشکر و قدردانی می‌نمایم و در حسرت جبران یک لحظه از سختی‌هایی که برایم تحمل کردی همیشه می‌مانم.

فرزندت